മനസ്സ്

-- വീണു കിടന്നിരുന്ന
ഒരു കരിയില...
കാറ്റ് തൊടാതിരിക്കാൻ
പഴുതില്ലാത്ത ഒരു കോട്ട
അതിനു ചുറ്റും പണിതിരുന്നു ..

എന്നിട്ടും,
ഏതോ സൂത്രപഴുതിലൂടെ
കയറി വന്ന
ഇളം കാറ്റ്  തൊട്ട  കരിയില
ഇപ്പോൾ
പതറി പതറി നടപ്പുണ്ട്..

..........

ഓർമകൾ...

മുറിവുകളാണെന്നോ ?

അതോ

മുറിവിന്നാശ്വാസമോ ....?

രണ്ടുമാണ്

പക്ഷെ 

നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള

ഓർമ്മകൾ...

എന്റെ ശ്വാസം തന്നെയാണെന്നോ ..?

ഓരോ ശ്വാസത്തിലും നിശ്വാസത്തിലും ഞാൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ

എന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള

തുടിപ്പുകൾ

നിന്റെയും....!!!

അസ്തമയം

എനിക്ക് നേരെ നീ നീട്ടിയത്
ജീവിതമായിരുന്നില്ല ,
മരണവും...!

രണ്ടിനും ഇടയ്ക്കുള്ള
എന്തോ ഒന്ന് ....

എനിക്ക് ജീവനുണ്ടായിരുന്നു
സ്വപ്‌നങ്ങൾ ചിറകിട്ടടിക്കുന്ന
ഒരു മനസും ..

സ്വപ്നങ്ങളെ മറക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചതും
ശ്വാസമില്ലാതെ ജീവിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചതും
നീയായിരുന്നു..

ഇപ്പോൾ, ഞാൻ...
ചക്രവാളങ്ങൾക്കപ്പുറത്ത്
സൂര്യനെ കാത്തുനിൽക്കുകയാണ് .....

എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ ചിത കൊളുത്താൻ !!
--

നോവ്

പിന്നെയും വന്നു,

പിന്കഴുത്തിലൂടെ

മുകളിലേക്കരിച്ചു കയറി

ഒരു നോവ്

പതുക്കെ പതുക്കെ

ഒന്നില്‍ തുടങ്ങി

മറ്റൊന്നിലേക്കു വ്യാപിച്ചു

ഞരമ്പുകള്‍ തോറും

ഈ

വേദനയല്ലാതെ

മറ്റൊന്നുമില്ല

കാലങ്ങളായി കൂട്ട്...

ക്ഷണിക്കാതെ എത്തിയ

കാമുകനെ പോലെ

പതുങ്ങി വന്നു

എന്നിലാകെ പടര്‍ന്നു കയറും

ഓരോ ഞരമ്പ്‌കളിലും

വ്യാപിച്

എന്നെ തളര്‍ത്തി ഉറക്കും

അകം കരഞ്ഞു

പോള്ളിയടര്‍ന്നു

മരിക്കുമ്പോഴും

പുറം

തെളിഞ്ഞു ചിരിച്ചു

നടന്നു....

വെറുതെ.....

വാലന്റൈന്‍സ് ഡേ...

ഫെബ്രുവരി പതിനാല് ;

മുഴുവന്‍
പ്രണയത്തെയും
തളച്ചിടാന്‍
ഒരു ദിവസം ..

നിറങ്ങള്‍ ;
ചുവപ്പ്
മഞ്ഞ
പച്ച
......
.......
.......

സമ്മാനം;
ചുവന്ന
രക്ത നിറമുള്ള
റോസാപൂക്കള്‍

ആഘോഷം;
ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പില്‍
ബസ്സില്‍
പാര്‍ക്കില്‍
കലാലയങ്ങളില്‍
ഓഫീസില്‍
............

ഒടുവില്‍;
ഇന്ന്
വിടപറയുമ്പോള്‍
വാടി കൊഴിയുന്ന
റോസാ പൂക്കളുടെ
ഇതളുകള്‍.....

* * *
എന്റെ പ്രണയം,
ഈ ദിവസവും കവിഞ്ഞ്
മുഴുവന്‍ ദിവസങ്ങളില്‍
നിറങ്ങളില്‍,
പൂക്കളില്‍
എങ്ങും
എവിടെയും
സമ്മാനമായ്‌ തരാന്‍
നീ മാത്രം നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന
ഹൃദയമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല ....!

എന്നിട്ടും;
നിനക്കത് മനസിലാക്കി തരാന്‍
ഈ ദിവസത്തിനും
കഴിഞ്ഞില്ല
ഈ പ്രണയ ദിനത്തിന് പോലും....!!!!

പ്രവാസിയുടെ ഓര്‍മ്മക്കുറിപ്പ്

ഇപ്പോള്‍,
ജനുവരിയാണത്രെ ..
നാട്ടിലെ ഇടവഴികളില്‍
വാകമരം
പൂത്തിട്ടുന്ടാവണം

വഴികളില്‍
പൊഴിഞ്ഞു വീണു
ചോരയൊലിപ്പിച്ചു
കരയുന്ന
ചില
വാടിയ പൂക്കള്‍..

മുഖം
നാണത്താല്‍ തുടുത്ത്
മറ്റു ചില
കുരുന്നു പൂക്കള്‍...,
ചില്ലയില്‍.

ഇതെല്ലാം
സ്വപ്നം കണ്ട്
ഓര്‍മകളില്‍
പൂക്കളമൊരുക്കി
ഞാന്‍,
ഈ മരുഭുമിയില്‍..!!

സ്നേഹം

ഞാന്‍
നിന്റെതും,
നീ
എന്റെതുമെന്നത്
ഒരു വിശ്വാസമായിരുന്നു...

ഞാനും
നീയും,
ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത
മനസ്സ് പറഞ്ഞു
പഠിപ്പിച്ച
വിശ്വാസം...!