നോവ്

പിന്നെയും വന്നു,

പിന്കഴുത്തിലൂടെ

മുകളിലേക്കരിച്ചു കയറി

ഒരു നോവ്

പതുക്കെ പതുക്കെ

ഒന്നില്‍ തുടങ്ങി

മറ്റൊന്നിലേക്കു വ്യാപിച്ചു

ഞരമ്പുകള്‍ തോറും

ഈ

വേദനയല്ലാതെ

മറ്റൊന്നുമില്ല

കാലങ്ങളായി കൂട്ട്...

ക്ഷണിക്കാതെ എത്തിയ

കാമുകനെ പോലെ

പതുങ്ങി വന്നു

എന്നിലാകെ പടര്‍ന്നു കയറും

ഓരോ ഞരമ്പ്‌കളിലും

വ്യാപിച്

എന്നെ തളര്‍ത്തി ഉറക്കും

അകം കരഞ്ഞു

പോള്ളിയടര്‍ന്നു

മരിക്കുമ്പോഴും

പുറം

തെളിഞ്ഞു ചിരിച്ചു

നടന്നു....

വെറുതെ.....

വാലന്റൈന്‍സ് ഡേ...

ഫെബ്രുവരി പതിനാല് ;

മുഴുവന്‍
പ്രണയത്തെയും
തളച്ചിടാന്‍
ഒരു ദിവസം ..

നിറങ്ങള്‍ ;
ചുവപ്പ്
മഞ്ഞ
പച്ച
......
.......
.......

സമ്മാനം;
ചുവന്ന
രക്ത നിറമുള്ള
റോസാപൂക്കള്‍

ആഘോഷം;
ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പില്‍
ബസ്സില്‍
പാര്‍ക്കില്‍
കലാലയങ്ങളില്‍
ഓഫീസില്‍
............

ഒടുവില്‍;
ഇന്ന്
വിടപറയുമ്പോള്‍
വാടി കൊഴിയുന്ന
റോസാ പൂക്കളുടെ
ഇതളുകള്‍.....

* * *
എന്റെ പ്രണയം,
ഈ ദിവസവും കവിഞ്ഞ്
മുഴുവന്‍ ദിവസങ്ങളില്‍
നിറങ്ങളില്‍,
പൂക്കളില്‍
എങ്ങും
എവിടെയും
സമ്മാനമായ്‌ തരാന്‍
നീ മാത്രം നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന
ഹൃദയമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല ....!

എന്നിട്ടും;
നിനക്കത് മനസിലാക്കി തരാന്‍
ഈ ദിവസത്തിനും
കഴിഞ്ഞില്ല
ഈ പ്രണയ ദിനത്തിന് പോലും....!!!!

പ്രവാസിയുടെ ഓര്‍മ്മക്കുറിപ്പ്

ഇപ്പോള്‍,
ജനുവരിയാണത്രെ ..
നാട്ടിലെ ഇടവഴികളില്‍
വാകമരം
പൂത്തിട്ടുന്ടാവണം

വഴികളില്‍
പൊഴിഞ്ഞു വീണു
ചോരയൊലിപ്പിച്ചു
കരയുന്ന
ചില
വാടിയ പൂക്കള്‍..

മുഖം
നാണത്താല്‍ തുടുത്ത്
മറ്റു ചില
കുരുന്നു പൂക്കള്‍...,
ചില്ലയില്‍.

ഇതെല്ലാം
സ്വപ്നം കണ്ട്
ഓര്‍മകളില്‍
പൂക്കളമൊരുക്കി
ഞാന്‍,
ഈ മരുഭുമിയില്‍..!!

സ്നേഹം

ഞാന്‍
നിന്റെതും,
നീ
എന്റെതുമെന്നത്
ഒരു വിശ്വാസമായിരുന്നു...

ഞാനും
നീയും,
ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത
മനസ്സ് പറഞ്ഞു
പഠിപ്പിച്ച
വിശ്വാസം...!

ആത്മഹത്യ

' മുട്ടുവിന്‍ തുറക്കപ്പെടും'
ബൈബിള്‍ വചനം...

കാലങ്ങളായി.....
പല തവണകളായി,
നിന്റെ വാതില്‍ക്കല്‍ വന്നു
ഞാന്‍ മുട്ടിവിളിക്കുന്നു.
ഒരിക്കലും തുറക്കപെടാത്ത
വാതിലുമുപെക്ഷിച്ചു
പലപ്പോഴും ഞാന്‍
മടങ്ങിപ്പോയി..

ഇന്ന് ഞാന്‍
വീണ്ടും വരും
ഇത്
ഒടുവിലത്തെ
വരവായിരിക്കും
ഈ വാതില്‍
എനിക്കായ്
തുറക്കപെടുക തന്നെ ചെയും


'വിശ്വസിക്കുന്നവരെ
ദൈവം കൈവിടില്ലത്രേ...'

നീ

ഞാന്‍
കാണാനിഷ്ട്ടപെടാതിരുന്ന
സ്വപ്നമായിരുന്നു നീ
എന്നിട്ടും,
എന്റെ ഉറക്കത്തിലേക്കു
കയറി വന്നു
ഉറക്കം കെടുത്തിക്കൊണ്ട്...
ഉറക്കത്തിലും
ഉറക്കമില്ലായ്മയിലും
സ്വപ്നമായ് അലഞ്ഞു നീ
ആദ്യം,
സ്വപ്നത്തെ ആട്ടിയോടിച്ച ഞാന്‍.
പിന്നെ,
സ്വപ്നം ജീവിതമാക്കിയ ഞാന്‍
പിന്നെ ഭീതിയായി
ഒടുവില്‍,
ഉറക്കമില്ലാതായ്
സ്വപ്നമില്ലതായ്,
പിന്നെ...
ഞാനും...!!

നാളെ..

മൌനത്തിന്‍റെ നീണ്ട
ഇടവഴിയിലൂടെ
നടന്നു നീങ്ങിയിരുന്ന
രണ്ടു നിഴലുകള്‍
നീയും ഞാനും...(?)

മാറി വന്ന ദിനരാത്രങ്ങളും
ഋതുഭേദങ്ങളും നമ്മുടേതായിരുന്നു..

* * *

ഒരു അമാവാസി,
കറുത്തിരുണ്ട നിഴലുകളില്‍ വീശിയ
കനത്ത കാറ്റേറ്റു
കൊഴിഞ്ഞുപോയ
കരിയിലകള്‍ക്കിടയില്‍
തകര്‍ന്നു പോയ ഞാന്‍!
നിന്റെ കണ്ണുകളില്‍,
അന്ന് ഞാനാദ്യമായ് കണ്ട
കനത്ത നിഴല്‍
എന്നെ, നിന്നില്‍ നിന്നും
മറച്ചു കളഞ്ഞു.

ഇന്നിന്റെ വഴി,
മൌനതിനെത് മാത്രമല്ല
കലാപകാരികളുടെ
കൊലചിരിയുടെതുകൂടി.
ആ നീണ്ടവഴിയില്‍,
രണ്ടു നിഴ്ലുകളില്ല
ഒന്ന് മാത്രം.
പിന്നെ,
ഇനിയും വിട്ടുമാരത
അമാവാസിയുടെ
കനത്ത നിഴലുകളും!!
നാളെ....
ഈ വഴിയില്‍
അവശേഷിക്കുന്നത്
തീര്‍ച്ചയായും,
മറ്റൊരു നിഴലായിരിക്കില്ല
കലാപകാരികള്‍ക്ക് കൂടി,
അന്ന് നിഴ്ലുണ്ടായിരിക്കില്ല!